ก่อนอื่น คงต้องบอกว่ายินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บ*หมายเหตุสังคมปีที่ 2 ค่ะ

          เว็บนี้คงไม่ได้ออกมาสู่สายตาท่านผู้อ่านเป็นแน่ ถ้าไม่ได้การชี้แนะจากอาจารย์ปริตตา   (ผอ.ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร)  เพราะอย่างที่เคยปรารภไว้ในช่วงท้ายของปีที่ 1 น่ะค่ะว่าคิดว่าจะ ไม่ทำต่อแล้วเนื่องจากรู้สึกว่ากำลังรบกวนเพื่อนฝูงคนรู้จักมากเกินไป  แต่อาจารย์ก็ขอให้ทำต่อไปพร้อมกับแนะว่าให้ลองเปลี่ยนแนวการทำดู  เว็บปี 2 ของเราจึงทิ้งช่วงห่างจากปีแรกถึง 3 เดือนเนื่องจากไม่ได้คิดไว้ก่อนว่าจะทำต่อ  จึงต้องขอเวลาคิดรูปแบบและเตรียมงาน รวมทั้งเตรียม      ผู้เขียนและขออนุมัติโครงการด้วย

          การเปลี่ยนแปลงหลักๆ ก็คือการมีนักเขียนรับผิดชอบประจำแต่ละคอลัมน์  แต่เดิมนั้น เรามีความหวังอันสูงสุดว่าอยากให้มีนักเขียนที่หลากหลายเพื่อเปิดเวทีให้กับคนรุ่นใหม่  แต่ก็แทบไม่มีคนส่งงานเข้ามาเลย  ทำให้ต้องขอรบกวนผู้คนไปถ้วนหน้า  เพื่อแก้ปัญหานี้ ในปีที่ 2 เราจึงมุ่งเสนอความหลากหลายของความคิดและข้อมูลมากกว่าของคนเขียน  แต่ก็ยังเปิดเวทีให้กับผู้ที่สนใจจะเข้าร่วมแลกเปลี่ยนเสมอนะคะในคอลัมน์นานาสาระซึ่งเปิดกว้างมาก  หรือถ้าใครมีเรื่องราวที่อยากบอกเล่าซึ่งตรงกับแนวคิดของคอลัมน์อื่น เช่น อยากเล่าเรื่องประสบการณ์ในพิพิธภัณฑ์ เรื่องราวในอดีต หรือวิเคราะห์เศรษฐกิจ ก็ยินดีนะคะ

          แนวคิดแอบแฝงอย่างหนึ่งที่ตามมาเมื่อมุ่งความหลากหลายก็คือ การเลือกนำเสนอเรื่องราวทางประวัติศาสตร์และสังคมศาสตร์ที่ค่อนไปในแนว “ทางเลือก”  หมายความว่าเราอยากพูดถึงเรื่องที่คนไม่ค่อยพูดถึงกัน เช่น ในเดือนนี้ เราเลือกที่จะย้อนอดีตกับเรื่องราวของผู้ที่ไปไม่ถึงดวงดาวมากกว่าจะพูดถึงเจ้าสัวที่ประสบความสำเร็จ  ตั้งคำถามกับเสียงเรียกร้องและความคาดหวังที่ว่านักสิทธิมนุษยชนควรจะมีจุดยืนที่ “เป็นกลาง”  หรือมองเรื่องราวใน “แดนมิคสัญญี” ผ่านหัวใจของคนที่เป็น “ออแฆนายู” มากกว่าจะมองจากแง่มุมของคนนอกที่เข้าไปศึกษาในพื้นที่ เป็นต้น

          บางที การตัดสินใจเช่นนี้อาจเป็นการตัดสินใจที่ไม่ดีในแง่ “การตลาด” เพราะถ้าเราเลือกที่จะทำเรื่องที่กำลังเป็นที่นิยมกันอยู่ในปัจจุบัน จำนวนผู้อ่านก็ดูจะน่าชื่นใจดี (เช่น เรื่องลดภาวะโลกร้อน มีคนเปิดเข้าไปดูถึงเกือบ 2,000 ครั้งในปีที่แล้ว)  แต่นอกจากคอลัมน์เศรษฐศาสตร์ใกล้ตัวที่มุ่งจะลดระดับเศรษฐศาสตร์ให้ลงมาอยู่ใกล้ตัวมากขึ้นแล้ว เราก็อยากเป็น “ทางเลือก” มากกว่าการพูดซ้ำสิ่งที่คนอื่นก็พูดและเขียนกันอยู่มากมาย (จนน่าจะพอ) แล้ว  ท่านผู้อ่านคิดอย่างไรในเรื่องนี้  กรุณาแสดงความเห็นเข้ามากันบ้างนะคะ  เราอยากทราบว่าเราคิดถูกใจท่านไหม  ผู้อ่านส่วนใหญ่อยากจะให้เราหยิบเรื่องยอดนิยมมาทำมากกว่าเรื่องที่ไม่ค่อยมีใครพูดถึงกันหรือเปล่า

จะรออ่านความเห็นของทุกคนนะคะ
อู่ทอง